Komin á áfángastað

April 28, 2006 admin 5 Comments

Jæja, þá erum við „lent“ í Gallspach og í nýja húsinu okkar.

Ferðalagið gekk mjög vel, eiginlega vonum framar. Við fengum gott og rolegt veður á meðan við vorum að sigla frá Íslandi til Danmörku. Það var jafnvel gott veður á Færeyjum og við forum í stutta skoðunarferð þar. Anna Xing gekk bara mjög vel um borð í skipinu, eina vandamál var að hún var svolitið völt en lærðu svo fljótlega að halda jafnvægi. Það var fullt, fullt af krökkum á skipinu og henni fannst það nú ekki verra. Dundaði sér margar klukkutímar í litla leiksvæðinu sem var þar. Og svo vorum við að sjálfsögðu líka af og til úti á útidekk til að skoða okkur um og njóta útsynis þegar siglt var inn í höfn sem var alltaf jafn spennandi.

Eftir komu til Danmörku forum við beint á Legoland – og þar var talað íslensku á hverju horni! Önnu Xing fannst MJÖG gaman bæði á hótelinu og líka í legoland beint. Endalausa möguleika að leika sér, fullt af rennibrautum og svo forum við líka í svona smálestaferð um svæðið – sú stutta var eiginlega kjaftstopp svo gaman og spennandi var það. En það var svo sem líka mjög gaman fyrir okkur gamlingar, bæði að skoða Legoland, fylgjast með ánægju í Önnu Xing en svo hittum við líka hana Irmi, vinkonu okkar, þar.

Á annan í páska forum við svo af stað lengra suður, til Osnabruck, til að heimsækja Jan og Möggu og börnin og hundurinn (sannur íslendingur hann Snorri). Alltaf jafn gaman að koma þangað og aftur gott fyrir Önnu Xing að hitta stelpurnar og fá aftur smá hvild frá akstinu sem henni fannst nú stundum svolitið langur – svo að við reyndum að keyra þegar hún var sofandi – en samt.

Á sumardaginn fyrsta (20. apríl) var svo stori dagurinn runninn upp: við mættum á flugvöll í Frankfurt til að taka á moti Sám og Kassöndur. En það gekk nú ekki allt of einfalt og tok nákvæmlega 3 klukkutímar frá lendingu dýra til að við fengum þau. Staðan var orðin þannig að Einar gaf út þá yfirlysingu að hann mundi ganga frá næsta manninnu sem reyndi að standa milli okkar og dyrin okkar! Fyrst átti að ná í farmpappíra (sem tók 1,5 klt) en þau fekk maður i „Cargo City South“ sem er lokað svæði. Sem sagt: skrá sig inn með vegabréf og öllu. Svo út úr því svæði, inn í næsta svæði – þar sem maður stoð aftur í biðröð til að fá að syna vegabréfið sitt og gefa upp allskonar upplýsingar…. og þar í tollið og sveigi mér: ég varð að greiða ca 5000kr toll fyrir dyrin OKKAR – ég var jafnvel spurt hvað Kassandra hæfi kostað þegar ég keypti hana – en hún var ókeypis á sínum tíma, svo að hún er óborganleg í dag. Skipti engu. Icelandair var búin að gera „proforma invoice“ (veit ekki af hverju) og þar með varð ég að greiða toll og hana nú. Okay, þaðan svo í dýrahúsið (inn á sama svæði, halleluja) en þar kom í ljós að við áttum að greiða fyrir pössun fyrir dýrin okkar á meðan pappírstand stoð yfir. Og vita menn: ekki var tekið kort (ekki debet ne kredit) á þessum nútímalegum stað. Og við ekki með fleiri peningar á okkur enda búin að greiða á 2 stöðum fyrr. Þannig að: út úr lokaða svæði, inn í næsta lokaða svæði (jú: standa í biðröð….), finna hraðbanka, út úr lokaða svæði og inn í hitt aftur……og svo LOKSINS fengum við dýrin okkar sem voru nú bara í goðu standi, smá pirruð út í okkur en samt. Anna Xing var mjög ánægð að sjá vinir sinir aftur, hló og öskraði úr gleði.
En enginn tími til að fagna sameininguna því að klukkan var orðin rúmlega 4 og við áttum eftir að aka til Gallspach sem er um 6 tímar akstur. Aldrei eins og vant gekk þetta nú bara vel og Kassandra for beint inn á kattahótel í Gallspach á meðan við hinir forum áfram til Wels (bara stuttur akstur) þar sem við gistum í foreldrahúsið mitt þangað til gámurinn okkar kom.

Á föstudaginn kom svo hann Michael, sjö ára frændi hennar Önnu Xing en þau hafa alltaf tengst mjög vel og hafa gaman af hvoru öðru. Nema hvað – ekki langt seina þá sé ég Önnu Xing og Michael að standa í tjörnin sem er í garðinu í Wels. Anna Xing stoð – í skóm, bleyju og föt – stoð alsæl á efsta „tröppunni“ í ískalda vatninu, Michael var komin enn lengra ofan í. Það var mjög gaman hjá þeim en eftir smástund varð þetta jú svolitið kalt og ég tók þau uppúr og setti þau saman í sturtu sem var ekki siður skemmtilegt – og svolitið blaut!

Laugardaginn og sunnudagurinn var svo unnið að fullu krafti í garðinu í Gallspach enda mjög fallegt veður, eiginlega sumarbliða og sumarhíta. Nema hvað: það er rolosamsetning í garðinu hjá okkur og því miður ýtti Anna Xing stora roloið af stað en reiknaði ekki með því að þetta tæki mundi koma til baka – sem það gerði og bein á ennið og nefið hjá henni. Það leit skelfilega út, strax kom rísastora kulu og allt var rautt og blátt í kring. Þannig að við dreifum okkur á sjúkrahúsi sem er næstu bær en sem betur fer var ekkert brotið. En siðasta daga vakti Anna Xing enn meira athygli og vanalega því að hún litur enn út eins og hnéfaleikari eftir erfiða barðaga.

Á þriðjudagurinn kom svo loksins gámurinn okkur. Anna Xing fannst það mjög spennandi þegar allt var tekið úr gámnum og hún varð að fylgjast grant með svo að það var löngu komin svefntíminn hennar og hún greinilega mjög þreytt. En jú, allat okkar dót skiladi sig meira eða minna óskemmt á áfángastað. Miðvikudagurinn var svo fyrsta nótt okkar í nýja húsinu og þetta var líka fyrsta nótt frá því að þegar við yfirgáfum Kópavogsbrautinni að Anna Xing heimtaði ekki að sofa uppi hjá okkur. Hún svaf alla nótt mjög rolega í nýja herberginu sínu – reyndar þekki hún dótið sitt og rúmið en samt. Eftir reynslu siðasta vikurnar áttum við alveg eins von á því að hún mundi koma uppi aftur.

Anna Xing hefur staðið sig eins og hetja í gegnum alla óroi og öllum breytingum og læti sem fylgðu flutningi. En það verður nú samt að segja að það er kanski ekki alveg það besta sem maður gerir fyrir litið barn að flytja svona milli landa. Hún hefur augljóslega verið óörugg og stundum hrædd við alla breytingar og þetta hefur synt sig fyrst og fremst í því að ég varð að hafa hana mikið í fanginu, vildi láta bera sig mjög mikið og sem sagt að hún hefur sofið frekar illa eða einungis ef hún fekk að vera uppi hjá okkur eða mér. Og við leyfdum henni allt þetta eins og hún vildi og það er gaman að sjá að um leið og hún er að finna öruggið sitt aftur þá minnka þörfin fyrir að láta bera sig eða sofa uppi.

Það er ótrulega gaman að fylgjast með henni núna, hvernig hún er að mannast og líka hvernig hún er að kanna nýja umhverfið sitt. Hún skoða allt, rannsakar alla hlutir, hlaupir hingað og þangað, kemur svo til baka til að segja manni frá – bara ef ég mundi skilja hana en greinilega er það alltaf mjög mikilvægt sem hún er að segja okkur, svona mikið er vist.

Okay, þetta er nú nog í bili, verð að fara að sofa og halda svo áfram að taka upp úr kössum á morgun – við erum frekar þreytt á því að þurfa endalaust að leita að öllum hlutum – og finna þau svo í óliklegustum kössum þrátt fyrir innihaldslistann……

Category: Almennt-General, Dagbók Önnu