Fyrsta konsert
Í kvöld forum við Anna Xing saman á tónleikar í rosalega fallegri kirkjunni hér í Gallspach. Það var að afhenda ný stytta sem myndhöggvari sem byr rétt hjá okkur bjó til, hún er mjög falleg. En mig hefur alltaf langað að skoða þessa kirkju sem er alveg nýbyggð og þetta var goð tækifæri. Þar sem Einar for með vini sinum að hjóla þá ákvað ég að prufa þetta og taka Önnu Xing með, en tónleikar byrjuðu kl. 19:00. Þegar við komum inn í kirkjunni söng kórin og Anna Xing var næstum því orðlaus, fannst þetta mjög merkilegt. En hún hefur myndað þá rútina að segja reglulega „mamma“ þegar ég er að syngja og hún gerði þetta þarna líka, hátt og skyrt. Sem betur fer hætti hún svo smám saman en fylgði allan tíman með sönginni og fannst þetta rosa spennandi. Við forum svo eftir hálftíma, ég vildi ekki ofreyna hana (og heppnina) og eftir að heim var komið sofnaði hún á innan við fimm mínutur.
Ekki skrítið að hún var þreytt, þetta var aftur mjög atburðaríkur dagur. Við mæðgur (og amma lika) forum í bæinn (sem sagt til Wels) og keyptum hitt og þetta og líka sólgleraugu fyrir Önnu Xing. En svo að hún er vanalega MJÖG spennt fyrir öll gleraugu þá var hún enga veigin til að máta gleraugun í búðinni, öskraði bara og barðist á moti. En um leið og við vorum komnar heim til ömmu þá var hún í því að leika sér við gleraugun, mátuðu, horfði í spegil og fannst þetta rosalega spennandi og findin. En svona er hún. Ef hún faddar að maður vill eitthvað endilega (eins og fá að klippa hárið hennar, skoða eyrun, taka röntgenmynd….) þá setur hún alla sína kraft í að vera á moti því.
En svo tyndi hún fallegan eyrnalokk fyrir mig í dag. Ég var að slá grasið hjá ömmu og Anna Xing var skó ekki sátt við þetta, stoð í miðju flötinni og grét og öskraði – og nei, hún vildi ekki tala við ömmu né leika við vatnið. Þannig að ég gerði smá hlé og tók hana upp en þá hreyfði hún sig líka á sama tíma og ég og þá flaug eyrnalokkinn af og lendi eitthver staðar í grasinu. Ég leitaði og leitaði (og Anna Xing hjálpaði) en eyrnalokkinn er enn tyndur. Nú veit ég aftur af hverju ég gekk stærsta hlutin af siðasta árið án eyrnalokkar. En þrátt fyrir að stelpan er ekki hrífin af grasslætti þá er hún mjög hrífin af því að lauta úða sér með vatni. Hún öskra úr gleði og finnst þetta bara mjög gaman – eins gott því að í sumar kem ég til með að þurfa úða hana mjög reglulega þar sem hún harðneitar að nota sólhatt.
Category: Almennt-General, Dagbók Önnu