Það er gaman…

September 5, 2006 admin 2 Comments

… í leikskólanum, allavega oftast. En stundum er það sárt, sérstaklega ef eldri strákur skellir hurð á litinn fingur. Eins gott að mamman var þá enþá nálegt til að hugga greyið barnið. En svo kissði ég Önnu Xing bless, veifaði og fór. Hún var svona aðeins litið í sér en Eva tók hana upp og þær foru að skoða hitt og þetta spennandi. Í dag var ekki hringt í mig og svo kom ég aftur þangað eftir rúmlega klukkutíma. Anna Xing var að leika sér í sandkassan við önnur börn en þegar hún sá mig kom hún hlaupandi og hlæjandi á moti mér, ég fékk koss og knús, stutta sögu og svo var stelpan farin aftur að leika sér enn meira. Það er mikið létting að sjá hvað henni finnst gaman þarna og hvað hún tekur þetta vel þegar ég fer í burtu, er ánægð þegar ég kem en heldur svo bara áfram að leika sér. Þetta gengur eins og stendur vonum framar. Nú vonum við bara að hún fer að sofa betra aftur. Hún svefur svolitið óroleg eftir að hún byrjaði á leikskólanum. Í siðasta nótt var hún vakandi í klukkutíma en ég held að fyrst var henni mjög heit og svo var hún með í magann eftir „kvöldmatinn“ í gærkvöld (sjá færslan í gær). Þannig að: við sjáum bara til hvernig þetta verður í nótt.

Var ég búin að skrifa að hún er farin að verða mjög ákveðin í fataval og skóaval? Hún gerði sig eiginlega sjálf klárt í morgun. Hún for í raundótta jakkan sinn, for úr inniskóm og sokkum (hún þólar sokkar illa) og í skóna. Svo náði hún í Lölu og vagninn hennar Lölu, setti Lala í vagninn, vildi fá bakpókann sinn og svo stoð hún þarna við innganginn, tilbúin til að fara á leikskólann – hún var öruglega að furða sér yfir hvað mamman er alltaf legi að drusla sig til….

Category: Almennt-General, Dagbók Önnu