Ég veit hvað ég vil!
Jú, það getur enginn sagt að stelpan okkar veit ekki hvað hún vill. Hún veit það mjög nákvæmlega og lætur maður vita. Og eins og stendur vill hún EKKI vera skilin ein eftir, hvorki í leikskólanum eða hjá Ulli frænku eða hvar sem er. Það sem gerðist var: eftir 3 daga þar sem það var ekkert mál að skila Önnu Xing eftir á leikskólann varð ég að mæta í atvinnuvital og þess vegna for Einar með stelpunni í leikskólann. Hann var þar með henni í korter, alveg eins og ég gerði daganna á undan. Svo þegar hann for í burtu þá byrjaði hún að gráta og grét og grét og það var ekki hægt að róa hana niður. Þegar ég kom um klukkutíma seina þá var hún algjörlega við hliðinna á sjálfan sér, bara tók útan um mig og vildi ekki sleppa mér það sem eftir var af daginn. Enginn skilur almannlega hvað gerðist og hvað mikið af þessu var paník yfir að vera skilin ein eftir og hvað mikið var einfaldlega reiðiskast. En daginn eftir forum við aftur á leikskólann og gaman hjá henni, samt vildi hún ekki fara of langt frá mér. Þannig að í alla siðasta viku þá for ég alltaf með henni og var þarna með en dró mig eins og gekk í hlé. Siðasta daga var hún bara svona af og til að kíkja á mig til að tékka hvort ég væri enþá á staðnum en for svo aftur í burtu að leika sér. Svona mikið er vist: hún elskar leikskólann og vill endilega fara þangað – en með mér við hliðina á sér.
Svo í gær var Einar á heimsmeistararkeppni fyrir gamlar traktórar, en þau urðu að fara upp á hæsta fjallið í Austurríki (Grossglockner). Þar sem ég vildi hins vegar fara og þjálfa Sám var ákveðið að prúfa að skila Önnu Xing eftir hjá Ulli frænku sem hún þekkir vel, elskar og þekki líka umhverið (Ulli var í heimsókn í húsi afa og ömmu). Hvað á ég að segja? Ég held ekki að Ulli fer að passa fyrir okkur á næstunni. Anna Xing varð
Category: Almennt-General, Dagbók Önnu
Sælar elskurnar
Sannarlega hafa leikskóladagarnir hér á bæ ekki verið ósvipaðir því sem þið lýsið. Vorum einmitt í heimsókn hjá vinahjónum á laugardaginn (foreldrar barnapíunnar okkar) og Anna Bíbí var alveg ómöguleg, þekkir krakkana mjög vel en ORGAÐI meira að segja á barnapíuna sem hún annars dýrkar :o( Hangir í okkur eins og tyggjó – höldum að þetta sé bara óöryggi eftir að hún byrjaði í leikskólanum. Hún er búin að vera veik í þessari viku og fer í leikskólann á morgun, kannski þarf aðlögun aftur :o(
Vonandi að þetta gangi allt saman vel hjá ykkur og okkur.
Vitið þið, það er dásamlegt að geta litið á síðuna ykkar, fengið fréttir af ykkur og hlakkað til að hitta ykkur aftur. Endilega haldið áfram að skrifa og setja inn myndir ,o)
Knús og kossar, Sigurbjörg, Axel og Anna Bíbí