9 mánaða og enn að vaxa….

November 2, 2007 admin 2 Comments

….já, hún Eva Dóra er orðin 66cm stór og 6,85kg „þung“. Þetta gengur frekar hægt og rolega hjá okkur að fitna – hjá henni, ekkert mál hjá okkur hinum 🙁
Siðasta vikurnar hefur hún verið á sjúkrafoður fyrir börn með niðurgang og fyrir útan sérpelum mátti hún bara borða gulrætu, banana og epli. Og samt virðist maginn ekki alveg að ná sér nogu vel. Nú gafst ég upp í dag og ákváðum við Einar að gefa henni einungis sérpelann í 2 dagar og sjá til hvernig þetta gengur svo. Og eftir þetta bætum við aftur smám saman við og bætum líka hafragraut við. Það er nefnilega þannig að eftir goðan skammt af gulrætum er hún strax svöng aftur.
Að sjálfsögðu erum við alltaf í sambanð við lækni (sem hefur reyndar rosalega litinn tíma fyrir hvert barn) og er það hann sem vildi hafa hana áfram á sjúkrafoðri. Honum finnst greinilega bara allt í lagi að barni lifur heðan í frá á sjúkrafoðri án þess að vita af hverju svo er. En ég gat pynt hann til að leyfa okkur að fara í próf hvort Eva Dóra er með óþól fyrir mjólkursykur, sem er nærliggjandi að svo er miðað við sögunni. Við munum fá niðurstöðu eftir viku.

En fyrir útan matarmálin þá er stelpan bara í finasta formi, skiðandi á methraða og hún er farin að standa upp ef hún finnur stað til að halda sér. Við erum nú ekki mikið að ýta undir þessu, finnst bara fínt ef hún skriður vel og tekur restina svo rolega.
Hún er farin að segja mamamamamama og margt meira, þannig að það er stutt í að hún getur sagt: „ég vil ekki að mamma skiptir á bleyjunni heldur pabbi!“ eða „Pabbi, þjónusta strax!“
Hún er reyndar enþá tannlaus en það stoppar henni ekki frá því að brjósta rosalega sæt og naga allt sem hún finnur.
Henni finnst rosalega gaman að sitja í stofunni og skoða dótið í kringum sig, setja allt upp í sig og kanna málið. Hún getur dundað sér alveg í hálftíma þannig og maður heyri bara blaðrið í henni.
Sem sagt: hún er algjörlega draumabarn!

Anna Xing hefur það gott eins og stendur. Það var aðeins erfitt hjá okkur af því að hún varð svo rosalega að testa okkur, prúfa stanslaust hvað hún kæmist langt. Ef maður bað hana til að fara í skóna þá voru skónir bara hent í manni t.d. Mér fannst þetta rosalega erfitt, maður varð allan daginn að skamma hana eða setja hana í „timeout“, líka til að verja Evu Dóru. Mér liður alltaf hræðilega þegar ég þarf að skammast í henni eða láta hana fara í timeout. En það gekk ekki öðruvisi, það þyddi ekkert að tala við hana, hún varð bara svo rosalega fúl en gat ekki tjáð sig, þannig að hún byrjaði bara að lemja mann. Svo var eitt rosalega erfiður dagur þar sem hún fekk algjörlega kast þegar ég sótti hana á leikskólann. Það gekk mikið á – og svo breytist allt. Allt í einu gengur bara rosalega vel. Maður getur bæði beðið hana til að gera eitthvað eða jafnvel útskyrt af hverju maður vill að hún er í sokkum þegar það er kalt úti – og hún fer í sokkar, ein! Þetta er eins og að hún fatti allt í einu að maður er ekki ovinurinn og jú, að hún kemst ekki upp með óhlyðnina. En þetta þyður, að það er svo skemmtilegt hjá okkur núna, goð andrúmsloft, gaman að vera saman og gert allskonar fíneri saman. í gær var hún að hjálpa mér að búa til Lasagne, var að hræra hvíta sósuna, setti kryddin, setti sósuna í form og lasagneblöðin yfir. Rosalega gaman.
Sem sagt: hún er aftur algjörlega draumabarn!

Category: Almennt-General, Dagbók Önnu