Litla kúkalabbi
Í dag var stor dagur hjá Evu Dóru: hún kúkaði í fyrsta skipti í klósettið!
Sagan er þannig að hún er búin að vera bleyjulaus í nokkur mánuði og kann alveg að pissa í klósettið og er rosalega dugleg að segja til og eru eiginlega varla slys lengur. En: hún kunni ekki að kúka á klosettið. Stundum gerðist það að henni var vist mál og settist á klosettið en þegar hún fann eitthvað vera að koma þá brá hún og hún hoppaði af klósettinu og þurfði svo ekkert gera í hálfan dag eða lengur. Það breyttu engu að við lofuðum henni „storan súkkúlaðibít“ ef hún kúkar í klósettið. Þar sem hún lét ekki heldur vita að hún þurfði kanski fá bleyju þá var þetta aðeins ævintyralegt undanfarin mánuðin hjá okkur.
En svo í kvöld vildi hún allt í einu fá bleyju og sagðist þurfa að kúka. Mamman reyni að sjálfsögðu aftur og spyr daman hvort hún vildi ekki fara á klósettið. Hún játaði en sagði strax, að hún þurfi bara að pissa. Ekkert mál. En svo allt í einu varð hún sjálf hissuð, starði á mig og sagðist, þurfa að kúka. Ímyndið ykkur gleðiköstin og „húrra-öskur“ og allt tilheyrandi í mér! Og að sjálfsögðu fékk daman stóran súkkúlaðipút og systur hennar líka!
Nú þarf maður bara alltaf hafa nog mikið af mjólkursykurlausu súkkúlaði heima!
Svo gengur það rosalega vel hjá Önnu Xing eins og stendur. Það er ótrúlegt hvað getur breyst frá degi til dags. Framförin alveg á hámarkshraði eins og stendur. Það eina sem virðist há hana enþá er að málfræðin er talsvert í rugli en orðaforðan er komin og það synir sig betur og betur hvað hún er skyr. Hún teiknar orðin rosalega vel og hefur mjög gaman að því. Hún heimtar oftast að málverkin verða hengt upp í stofunni og er varla veggpláss lengur, það enda við að við þurfum að stækka stófunni.
Um daginn tók hún stófuborðið okkar, setti það í miðju herbergi, raðaði stolum í kring, setti stóra klukkan og reiknivélina á borð, kom með blöð og pennar og svo var leikið „skóla“. Og hvaða hlutverk var hún í??? Að sjálfsögðu var hún kennarinn – þar getið þið séð hvað genin eru sterk!
Var ég búin að nefna að ég gafst upp og daman fer að læra á hestbak?
Hún er búin að tala um þetta í margar mánuði og eiginlega fáum við daglega að heyra að við þurfum bara að færa rólunni og rennibrautina og þá er pláss fyrir hesthús í garðinum! Vinkona hennar á leikskólann er líka að fara á hestbak (enda á mamman hennar hest) og Anna Xing fær að fara í sama hestaskóla en því miður eru þetta ekki íslenskir hestar þar. En næsta hestaskóla með íslenskum hestum er meira og hálftíma akstur í burtu og þar sem ég er nú þegar að keyra fram og til baka og fram og til baka þá nenn ég þetta ekki til að byrja með. Sjáum til eftir 1-2 ár hvar við stendum og hvort mér tekst ekki að tala Einar til um að eignast íslenskan hest…..
Evu Dóru gengur rosalega vel á leikskólann. Ég skil ekki alveg hvað er í gangi en leikskólakennararnir tala um hana sem rosalegan þægan krakka. Hún hefur reyndar breyst mikið svona eftir miðjan ágúst. Hún er ekki lengur að fara í allt, henta allt, eyðileggja allt. Hún er enþá frekar skapmikil og hefur MJÖG sterkan vilja en það er nú bara fínt. Hún fær sin reiðisköst en þegar það er búið, þá er það búið. Og oftast er hægt að rökræða við hana ef maður nær að gera það áður og reiðisköstin byrjar.
Mér skilst að systurnar eru stundum að leika vel saman í leikskólanum en eiga svo líka hver sin eigin vinahóp. En eitt er alveg öruggt: ef eitthvað gerist, ef eitthver er að gera Evu Dóru eitthvað, þá er Anna Xing um leið til staða til að verja systur sín!
Æ, við eigum tvær svo frábæjar stelpur!
Category: Almennt-General, Dagbók Önnu