Advent
jæja, það er að styttast í jólin. Ég var alveg ákveðin í því að þetta yrði rolegt advent en svo var nú vist ekki. Það var enþá svo mikið að gera í vinnunni hjá mér og var ég bara í dag að ljúka við að fara yfir siðustu verkefnin fyrir fríið. En það bætti ekki stöðunni að fyrst var ég (smá) veik en svo veiktist Einar, hann fékk flensunni og stelpurnar fylgði báðar samtímis bara 2 dögum seina. Þetta var nú meira stand hjá þeim en verrst var, hvað þau voru öll lengi að ná sér, þetta tók eiginlega 2 vikur allt saman. En fyrir útan þetta gengur bara vel hjá okkur.
Eva Dóra er svo rosalega skemmtileg manneskja. Jú, hún er dálitið mikið frék stundum og ýtin og reyni og reyni eins og hægt er að finna út hvar mörkin okkar eru. Og hún fær að vita ef hún gengur of langt, enginn spurning. Svo þegar hún er skömmuð þá setur hún upp algjörlega „greyið ég, ég varð skömmuð fyrir EKKERT“ og hún kann skó á drama! Sem betur fer erum við vön…… En verrst er þegar hún er á moti okkur til að vera á moti eða ef hun byrjar að öskra og gráta ef hún fær ekki alveg strax það sem hún vill. Þá missir hún sér alveg, grætir í hástum tónum, það rennur úr nefið og munnið hennar að hún þarf eiginlega skipta um ból á eftir. Hún lætur sér algjörlega detta „ofan í grátið“ – ég get ekki orðað það öðruvisi. Ég hef aldrei séð barn gráta eins botnlaus og hún en hún grætur ekki bara, hún verður stundum reið um leið. Það er ekki alltaf einfalt að höndla þetta og er ég oft að hugsa hvar hún lærði þetta eða betur sagt: varð hun áður að nóta þetta aðferð til að fá allavega smá athygli?
En oftast er hún bara sæt og brilliant og skemmtileg. Jú, hún grætur stundum botnlaus en jafn botnlaus getur hún hlégið og gerir það mjög gjarnan. Það er varla hægt að standa því, þetta er algjörlega smitandi.
Hún er hjartagoð stulka en ekki með allt of stort hjarta. En skapið dugar alveg fyrir fullvaxin karlmann. Mér finnst alltaf svo gaman að horfa á hana að labba alsber um húsið, sjá þennan litla, mjóa kropp og hvé ákveðin hún hreyfir sig, það sést að það er mikið kraftur í henni og skap. Þetta fer varla saman, dukkuleg útlit hennar, litli líkaman og stóra skapið og kraft. Algjörlega kraftaverk þessi dama. Eitt er nú þegar viss: það verður aldrei leiðinlegt með henni og hún á eftir að kosta okkur svo nokkrar svefnlausar nætur þegar hún kemur á „þennan“ aldur.
Það er rosalega gaman að horfa á stelpurnar að leika sér saman. Oft er Eva Dóra að herma eftir Önnu Xing og þegar Anna Xing kemur og skammast í mér eða segir eitthvað, þá kemur sekundu seina sú stutta og reynir að segja það sama með sömu einlagningu og stóra systur – og svo á maður að halda andlitið og hlæja ekki!
Anna Xing er svo rosalega að þróskast núna og líka að breytast. Hugsið ykkur, leikskólakennararnir sögðu okkur á foreldrarfundinu að Anna Xing er farin að rífast við hin börn, er að tala á moti og lætur ekki lengur endalaus vaða yfir sig, sérstaklega ekki af Lili. Þetta voru gleðifréttir fyrir okkur og syna þróskan. Það er líka svo skondið að allir tala um það hvað hún hefur vaxið undanfarin mánuðin. Staðreyndin er sú, að hún hefur eiginlega vaxið ekkert sl. 6 mánuðin en greynilega hefur hún rétt svo úr sér og vaxið andlega og þetta sést. Hún finnur sjálfan sig svo miklu betur núna, veit hvar hún stendur og hvað hún vill eða vill ekki – og þá fær ég skó að heyra þetta. Stundum er ég skömmuð bak og fyrir með algjörega alvörusvíp og jafnvel MÍNUM orðum og þarf verulega taka mig til til að hlæja ekki, ég vil þá helst halda henni og kyssa hana af því að ég er svo stolt að henni og hún er svo rosalega sæt þegar hún skammast svo í mér og reyni að koma orðum út úr sér og þarf að hugsa en jú, finnur leið til að segja það sem hún vill segja.
Anna Xing er nefnilega rosalega „creative“ að finna leið að koma því frá sér sem hún vill segja þrátt fyrir að henni vantar orðin. Hún verður alveg frábært í Activity seina, svo mikið er vist!
Það sem Anna Xing gerir gerir hún að fullum hjarta og vel. Hún gerir aldrei neitt hálft eða hratt. Hún mundi aldrei viljandi gera eitthvað slæmt eða særa mann. Jú, hún segir stundum ósatt til að fá því í gegn sem hún vill („ég er búin að bursta tennurnar rétt áðan“ …. þyðir „ég á eftir að bursta tennurnar“….) en aldrei þegar skiptir málið. Hún er til í að deila siðasta súkkulaðibít og mún vera sú fyrsta til að hugga mann ef maður grætur eða á bátt. Mér finnst að ég hef aldrei séð jafn hjartagoð manneskja og stundum verður hún særð af því að hún er opin og deilir og vill vel en aðrir ekki.
En sem betur fér er hún núna líka að læra að vera reið og á móti eitthverju. Ef hún er reið út í mig þá má ég ekki horfa á sjónvarpið, má ekki fá nammi, má ekki hitt og þetta. En því miður á hún það líka til að refsa sjálfan sig. Kanski gengur eitthvað ekki eins og hún vill og þá vill hún allt í einu ekki fara á hestbak eða svona. Svona „okay, ef þú gerir ekki hitt og þetta, þá refsa ég þig með því að fara ekki á hestbak“…sem er nú bara refsing fyrir sjálfan sig en ekki fyrir mér. Ég hunsa þetta vanalega algjörlega og gef henni nokkrar mínutur, þá kemur þetta aftur í lag – sem betur fér fyrir hana.
Svo for ég með henni í gær á skiði og hún er algjörlega skíðadróttning. Þvílikir breytingar frá því í fyrra. Hún kann að styra fæturnar miklu betur, hún veit hvað hún á að gera og sérstaklega: hún finnur hvað hún getur og hvað ekki. Hún er ekki lengur til í að fara niður hvaða brekku sem er og tel ég þetta vera mikið framför. Hún er bara brilliant og erum við mjög stolt að henni.
Við Einar erum oft að ræða það hvað við erum svo rosalega heppin að fá tvær svona brilliantar og sætar og goðar stelpur í gjöf!
Leikskólakennararnir sögðu okkur að það er augljóst, að systurnar elska hvor annari en þær geta líka leikið við sina eigin vini og eru ekki stanslaust ofan í hvor annari. Þær eiga engin svona opin þema saman, ekkert sem þær þurfa klára sin á milli eða svona. Okkur Einar finnst það líka. Jú, afbrygðusemi er alltaf þemaið hennar Önnu Xing enda er það erfitt að missa einbyrastöðu ef maður hefur hvort sem er ekki fengið nog fyrsta lífsárið. En fyrir útan þetta eru þetta systur sem elska hvor annari – nema ef þær þurfa endilega að pirra hvor annari og slást….
Sámur (10) og Kassandra (næstum því 12) eru orðin meira og minna ráðsétt og taka það oftast rolega. Að sjálfsögðu er Sámur enþá vinnuhundur og getur ekki án þess verið. En inn á milli finnst honum gott að sofa og hvíla sig.
En Hexi (6 mánaða) er frékast, forvitnasti, óþekkasti köttur í heimi en líka sú sætasti! Í dag stökk hún frá girðinguna niður og notaði bakið hans Sáms sem „millitröppur“ til að koma sér niður….en hún leyfir stelpunum að drusla með sér upp og niður og mala jafnvel á meðan. Alvöru barnaköttur en hún kostar okkur siðasta taugapút sem við eigum eftir….
Fiskarnir eru í búrinu sínu en eru að synda nálegt botninu þessa daga á meðan við erum ekki komin með alvöru lók en Hexi er í veiðiskap!
Og skjaldbökurnar eru vonandi lifandi og sofandi undir ísnum í tjörninnu.
Og jú, við Einar erum líka lífandi og áttum eiginlega skemmtilegt kvöld saman að pakki inn jólagjafirnar. En oftast situr maður bara í sitthvoru horn að vinna langt fram að kvöld (allavega ég) og erum við alveg ákveðin í því að breyta því og taka okkur oftar frí um kvöldið og gera eitthvað saman – nú eigum við þessi fína barnapíu í næsta hús og þetta er okkar tækifæri.
Category: Almennt-General, Dagbók Önnu