(No title)
Mikið er að gerast hjá stelpunum.
Eva Dóra er orðin miklu rolegri. Hún fékk eitt mjög slæmt motþróakast fyrir svona mánuð siðan þar sem hún öskraði og grét í hálftíma en eftir það dugar oft að tala við hana, útskyra hvað er að gerast eða vera roleg. Hún er til í að hlusta (oftast) en áður fyrr var það ekki hægt, hún öskraði bara og heyrði ekki einu sinni ef maður sagði „já, þú mátt“. Sem sagt: þetta er allt að koma hjá okkur.
Næturnar hafa líka breyst, sem betur fer. Eftir að vera vakin mörgoft á hverju nótt af öðru hvoru stelpu ákváðum við Einar, að það verður enginn pelastand lengur á nóttinni. Við töluðum saman við stelpurna, útskyrðum á þysku og íslensku að það fást enginn peli á nótt fyrir og vekjaraklukkan hennar mömmu heyrist (svona milli fimm og hálf sex) og að það má ekki öskra í reiðiskast eða tala hátt á nóttinni. Og sjáið til: þetta dugði, næturnar breyttist frá einum degi á næsta. Anna Xing sefur oftast til fimmleyti í rúminu sinu og kemur svo til okkar. En Eva Dóra kemur oft fyrr en er bara roleg og sefur strax áfram. Þetta gengur bara vel eins og stendur og við Einar fáum jafnvel að sofa nokkrar klukkustundir samfellt á nóttinni! Og það er líka betra fyrir stelpurnar sem eru orðin miklu rolegrar og halda daginn betur út.
Stórar fréttir hjá Önnu Xing eru að hún er komin með „wackelzahn“, sem sagt fyrsti tönnin er orðin rosalega laus og mun detta út á næstum dögum. Þetta er mikið uppákomu fyrir Önnu Xing og hún getur varla beðið eftir að setja tönnin í smá dós og setja undir koddinn og sjá svo hvað tannálfurinn kemur með. Og það passar hvað menn segja að þetta tákna að krakkinn er að vera tilbúinn til að fara í skóla. Félagshæfileika hennar Önnu Xing hafa breyst, hún er sjálfstæðari og sterkari, lætir hinir krakka ekki lengur svona vaða yfir sig eins og gerðist oft áður fyrr. Aðrir foreldrar lysa hana sem rólegri og yfirvegari í barnahópinn á leikskólann – ég sé það sjálf ekki svo mikið þar sem hún breytist oft í smákrakki þegar hún sé mig og þarf að losa við hitt og þetta sem hefur gerst á leikskólann þennan dag, eins og „Lili var að segja hitt (t.d. shit eða annað „ljót“ orð), Steffi gerði þetta og allt svona. Hún veit að maður segir ekki „shit“ nema á klosett með hurðin lokuð og það fer alveg með henni ef hinir krakkar segja þetta bara svona. Ég er alltaf að reyna að kenni henni hvernig hún gæti svo svarað eða verjað sig. Sjáum til.
Og svo hætti hún líka að bita neglurnar sem var orðin dálitið mál. En hún hætti bara allt í einu, er rosalega stolt að sér og fékk að sjálfsögðu falleg gjöf fyrir þetta afrek.
Og þar sem hún er að fá nýja tennur var ég að útskyra fyrir hana að hún má ekki drekka safapela eftir að vera búin að bursta tennur á kvöldið en hingað til hefur hún alltaf sofnað með pelann upp í sér og hefur verulega haft þörf á því. En jú, hun mundi enþá gjarnan fá pelann og biður á næstum því hverri kvöld um hann en hún nær að sofna án sem er rosalega gott hjá henni.
Eva Dóra var að hjóla fyrstu metur um daginn, það var vorblyða og henni tókst að fara nokkrir metrar á hjól með hjálpadekk en það er enþá dálitið erfitt fyrir hana að nota pedalin og bremsa sig ekki sjálf. En aðalmálið hennar er að hún verður óörugg við hraðinn, sem sagt um leið og hjólið hreyfist smá. Þetta er alltaf hennar punktur, hún var lengi að þóra að renna sér niður rennibraut eða vildi aldrei svona villdar leiki með hraði eða læti.
Þetta er hinsvegar ekki málið hennar Önnu Xing sem er til dæmis á skiðum rósalega fljót niður fjallið en ekki stjórnlaus heldur hún gerir sinar kurvur en notar varla plá (Pflug) lengur heldur er með skiðin parallel.
Category: Almennt-General