Sumarfrí
Æ, við áttum bara dásamlegasta sumarfrí sem hægt er að hugsa í tveimum skömmtum.
Fyrst forum við til Króatiu. Við fengum lanað hjólhysið hennar systur mína en hann Mike, strákurinn hennar, fylgði. Það var okkar ósk að fá að taka hann með þar sem stelpurnar elska hann, hann þær og hann er skemmtilegur strákur, 11 ára.
Við fórum að heimsækja foreldrar minir á eyjunni „Murter“ í þorp sem heitir Jezera en þau eiga skútu sem liggur akkúrat þarna og þau eru oft þar. Þetta er svona 700km frá okkur og völdum við að keyra að nóttu til á meðan börnu sváfu og skiptuðumst við Einar að en siðasta 100km voru frékar erfiðir og við mjög þreyttir en um leið og við stoppuðum og vildum aðeins að sofna (svona um 5 leytið) þá vöknuðu börnin…..
Við vorum á litlum tjaldstæði bara nokkrum metrum frá höfnunni og ströndunni. Enn betur var, að við fundum pláss sem var alveg við endann á „bygðu“ ströndina en í Króatiu er vanalega enginn sandströnd heldur bara klettir og mikið af ígulkerum. En þarna var búin að sprengja klettirnar í burtu og gera kísströnd sem er frekar barnsvæn en ekki mín smekk. En alveg við endann fundum við einstakt tré og strax fyrir aftan það byrjaði „óbreytta“ ströndina og varla fólk þar. Þannig að: börnin gátu valið milli „öruggt“ og „villt og spennandi“ og voru þau bara alltstaðar.
Fyrstu daga fannst sérstaklega Önnu Xing en líka Evu Dóru sjóinn svolitið stór og voru báðar ákveðnar að ígulkerin mundi geta synt og byta þær í magann. En smám saman kom öryggið enda var Mike gott fordæmi og alltaf í vatninu.
Stelpurnar dyrja hann fyrir hvað sem hann gerði og var hann duglegur að kafa eftir skeljum fyrir þær og gladdi þær mikið þannig. Svo tók hann þær í bátaferð sem var ekkert mál þar sem syndsvæðið var afgyrt til að báta mundu ekki keyra yfir syndandi fólk. Það sem þessum krökkum datt ekki í hug og var mikið hlegið og prufað og synt og öskrað og leikið – þarna voru bara hamingjusöm börn á ferðinni.
Málið var bara hítastígið sem var svona tíu stígum of heitt, sérstaklega fyrir foreldrarnir sem þurfði að halda útan um allt, versla, elda, bera, hjálpa….og svitnuðu helmikið. Það var reyndar svo hlytt í hjólhysinu (þrátt fyrir skuggann) að krökkum var of heitt til að sofa fyrir eftir 10 á kvöldi en Mike fluði alltaf í litla tjaldið sem við settum upp fyrir hann og var aðeins minna heit þar.
Einn dag forum við í siglingu með skútunni foreldrar mínar sem heitir reyndar „Wosamma“ (= austurríks fyrir „hvar erum við“) en því miður var varla vind, þannig að við urðum bara að nota motorinn en stelpunum fannst þetta samt mjög spennandi. Vorum að heimsækja skemmtilegan strönd á sömu eyjunni og forum við 4 þar í land og við stelpurnar eiddum goðan tíma að reyna að veiða litlir fiskar á meðan Einar svaf meista hádegishítan af sér.
Það var mjög gaman að eiga fríið með foreldrum mínum og var til dæmis hægt að senda krakkana eftir morgunmatnum í smástund á skútunni til Oma og Opa og foru þau kanski í smá rúnt um þorpið eða voru bara að dunda sér á skútunni en mættu svo stuttu seina á ströndina. Maður þurfði bara ekki hafa áhuga líka af því að Mike var með þeim og svo stutt á milli staða og bara smá vegur með varla umferð á milli.
Þetta var sem sagt frábært frí og stelpurnar njútu sin í botn, margt skemmtilegt sem gerðist og syna myndir bara brót af því.
En svo drifuðum við okkur eiginlega dag fyrr heim og áætlað var þar sem við fengum að vita að Kassandra, 12 ára köttinn okkar, sem hefur verið horfin í tæpan mánuð, hefur sést heima en for hún þegar hún sá að við vorum ekki heima.
Nokkrum tímum eftir að við komum heim birtist hún bara aðeins grannari en samt í goðum standi en frekar ánægð að sjá okkur og við að sjá hana!
Við tóku 2 dagar af þríf, fyrsti dagurinn var hjólhýsið þrifið innan og útan en hinn dagurinn var húsið komið í þann ástand að hægt væri að bjóða gestum.
Og það voru aldeilis goðar gestir sem voru á leiðinni til okkar, nefnilega þau Sigurbjörg, Axel og hún Anna Bíbí kínasystur og vinkona hennar Önnu Xing. Þau voru hjá okkur í viku sem leið allt of stutt.
Það verður að segja að Anna Xing og Anna Bíbí eiga samband sem er einsdæmis. Þær hafa ekki hist í einsoghálft ár en smelltu strax saman, foru að leika eins og þær höfðu hittst bara í gær. Það var enginn rifeldi, ekkert vesin á heilu viku. Þær geta leikið saman, hlæið saman, voru að dansa og syngja og bulla og höfðu bara rosalega gaman og leyfðu oftast jafnvel Evu Dóru að vera með.
Við gerðum mikið minna og ég var búin að plana en við vildum leyfa stelpunum að leika og eiga tíma saman og svo foru nú fyrstu tvo dagar (eftir komudaginn sem allir voru bara þreyt) í sundferðir enda var vel yfir 30 stíga híti og sundlaugurinn hér í Gallspach besti staður til að vera.
Svo var nokkrum sinnum farið í bílferðir en hann Einar er búinn að kaupa sér fornbíll (sem Axel fannst nú ekki verra) Ford Taunus 1976. Anna Xing virðist vera komin með bíladellu og finnst pabbinn þetta nú ekki verra…..
Þetta var frábær vika, mikið kjaftað, mikið leikið, mikið hlegið og fannst okkur öllum eiginlega erfitt að láta þau Sigurbjörg, Axel og Anna Bíbí fara en það hjálpar að vita að við hittumst á innan við tvær vikur aftur á Íslandi.
Category: Almennt-General, Dagbók Önnu