Nanning

Mai 11, 2005 admin 2 Comments

Stelpan okkar var mjög góð við okkur síðustu nótt og svaf án þess að vakna til hálf átta.
Fyrir hádegi fór hópurinn í frekar stóran dýragarð, mikið af öpum og krókódílum þar. Við sáum líka birni og hitt og þetta en sum dýrin voru í stórum og skemmtilegum “görðum”, en önnur í litlum búrum. En Önnu Xing fannst þetta allt mjög merkilegt og skoðaði sig um en hún er að fá tönn í efri góm og var stundum svolítið lítil í dag.
Svo fór hópurinn í verslunarmiðstöð en við vorum of þreytt og fórum heim á hótel og Einar og Anna Xing lögðu sig á meðan við mamma spjölluðum.
Um hálf sex leitið fórum við aftur af stað inn í miðborg Nanning í ferð sem farastjórinn okkar hefi nú ekki beinlínis mælt með. Við fórum í smá garð í miðborginni þar sem fólk hittist, var að syngja og spila og hafði gaman. Við vöktum mikla athygli, að sjálfsögðu fyrst og fremst út af Önnu Xing sem sat hamingjusöm í bakpokanum sínum og horfði í kringum sig.
Svo fórum við inn í ekta kínverska verslunarmiðstöð þar sem óteljandi margar litlar verslanir voru, flestar bara örfáir fermetrar hver. Mikið af rafmagnstækjum, drasl og svo föt, öll merki (ekta eða ekki?). Maður varð að prútta, við keyptum smá föt á hana litlu sem átti fyrst að kosta 180 yuan en við keyptum það svo á 50 yuan sem var enn algjört “túrista” verð því að við keyptum svo seinna í annarri búð aftur svipað föt á 20 yuan án þess að prútta. Okay, saman var okkur, 50 yuan eru samt bara svona 450 krónur.
Við fórum svo í verslunargötu þar sem voru bara kínverjar, allstaðar var boðið upp á mat sem var eldaður á pínulitlum eldavélum beint út á götu – við þorðum bara ekki að smakka þar en flest let vel út. Svo vorum við að verða þreytt og tókum rikscha, sem sagt þríhjól. “Þríhjólastjóri” hennar mömmu var á mótorhjóli en okkar á reiðhjóli (við vildum ekki fá vonda lykt fyrir Önnu). En mótorhjólastjórinn hjálpaði okkar smá í brekku upp að brúnni með því að bara ýta honum. Það var augljóst að þessi þríhjól voru ekki fyrir ferðamenn heldur íbúa Nannings, útlitið og verðið voru þannig. En mér finnst ég taka eftir því að þar sem ferðamenn eru algengir eru verðin mun hærra en annars staðar.

Við enduðum stutta ferðina við Yongjiang – brúnna og þar var litill garður meðfram ánni en fólk var að baða sig í ánna – reyndar sáum við eingöngu karlmenn. Svo var fullt af húsbátum þar sem fólk býr beint á ánni – rétt fyrir ofan þar sem fólk var að baða sig.
Þetta var sérstakur staður og sérstakt stemmning og góður staður til að gefa Önnu Xing pela en hún vaknaði eftir smá lúr í rikscha-ferðinni. Svo tókum við leigubíll heim að hótel en bílstjórinn for svaka aukakrók með okkur – við vitum bara ekki hvort þetta var eina fær leið eða hvort hann bara tók okkur í rúnt.

Kvöldið notuðum við Anna Xing til að fara í bað og henni fannst þetta nú bara mjög gaman. Eftir smá kvöldmat (núðlur og svo pela) er hún núna djúp sofandi.

Það er gaman að sjá hvað henni finnst gaman að ferðast, hún situr bara í bakpokanum og horfi á sín rólegan hátt í kringum sig, virðist taka allt inn og svo sofna hún bara ef hún er búin að fá nóg. Hún stendur sig eins og hetja og er algjörlega “draumur í bleyju” eins og Einar segir.

Við biðum að heilsa ykkur öll, hlökkum til að hitta ykkur.

Category: Almennt-General, Ferðin til Kína